Ibarski Kolašin se nalazi u Gornjem toku reke Ibra t.j. od izlaska iz ribarićke klisure pa gotovo sve do Kosovske Mitrovice na zapadu je ograničen planinom Mokrom Gorom koja ga odvaja od Metohije a na Istoku planinom Rogoznom. Ibarski Kolašin obuhvata četrdesetak čisto srpskih sela, Ibarski Kolašin može se uzeti u širem i užem obimu, u širem obimu obuhvata i planinu Rogoznu a u užem obimu bez nje. Prvobitno srpsko stanovništvo Ibarskog Kolašina raseljeno je tokom velike seobe Srba. Sadašnje stanovništvo Ibarskog Kolašina naseljeno je tokom XVIII veka o tome svedoče imena sela po rodovima koji više ne žive u njima. Po legendi opusteo Ibarski Kolašin naselila su Četiri Brata: Jakša, Vlaško, Matko i Đusa od ove braće nastali su veliki rodovi: Jakšići, Vlaškovići, Matkovići i Đusići. Kolašinci su za vreme turske vladavine uživali izvesnu Autonomiju koja se ogleda u postojanju svojih Kneževa koji su imali upravnu i Sudsku Funkciju. Tokom XIX veka Kolašin se delio na četiri knežine na čijem čelu su se nalazili knezovi, na čelu celog Kolašina nalazio se Obri Knez.

I danas Kolašin predstavlja čisto srpsku oazu ali sa nešto manjim brojem sela jer je jedan deo sela potopljen izgradnjom brane u selu gazivode.Nastalo jezero proteže se dvadesetak kilometara u dužinu.

Igre i pesme koje su se pevale i igrale u Ibarskom Kolašinu su:

• Za Ledene Stene,
• San me mori san me lomi,
• Nema više moje tvoje,
• Oj devojko Garava ojkanje,
• Oj nevene moj nevene i dr.

U ovoj koreografiji je karakteristično Ojkanje, na kraju pesme Oj nevene moj nevene devojke ispružaju dlanove kako bi pokazale svoju čistotu.   

KOREOGRAFIJA:  Ibiš Kujević