Sretačka župa broji 12 sela sa približno 1000 stanovnika, od kojih je polovina pravoslovna, a polovina muslimanska. Nju sa severa naseljavuju Srbi iz Sirinića i iz sela prizrenskog Podgora, a sa zapada je pritiskuje opoljska Arbanaška župa. S juga su,preko teško prohodne Šar-Planine pomešana Srpska sela sa Arbanaškim. U celoj župi ima više starosedelaca nego doseljenika sa Kosova i iz Metohije. Sva sela, kako se tamo veli iznose bačila na Šaru ali tako da stoka noću đubri njivu oko sela a danju je teraju na pašu i mužu na bačila u planine. Samo selo stretska ne podiže bačila na Šari nego na stranama  Ošljaka, i to čine svega 2 do 3 domaćina.

Žita su im slaba i nikad nisu dovoljna za ishranu stanovnika. Zbog te oskudice idu mnogi ljudi u gurbet po Pećkoj nahiji, prizrenskoj, gostivarskoj, osobito kao terzije i zidari. Ova župa zbog izdvojenog geografskog položaja a još više zbog neprijateljskog okolnog življa postala je sasvim samostalna etnografska Celina, sa karakterističnom posebnom noš njom kakve nema u mnogom ni susedna sirinicka župa jer je i od nje brdima pregrađena.

Pesme i igre koje su se pevale i igrale u sretačkoj župi:

 Igre: Prizrenka i Igra ljubavi

Pesme:

• Četri u Krst (pokraj kito da ne se udavis),
• Tekla mi je ladna voda bistica,
• Ajde stamena,
• Moja žena leb mesila.