ĐURĐEVDAN  U  VUČITRNU

Vučitrn se nalazi na severozapadnom Delu Kosova Polja u delu gde se južni ogranci Kopaonika približavaju padinama Čičavice, Cvijić je taj deo Kosova nazvao Vučitrnski rukavac. Kroz Vučitrn protiče reka Trstenka koja se na izlazu iz Grada uliva u Sitnicu. Sitnica se nalazi nekih 200m dalje od grada jer je u XVII veku promenila tok tako da je kameni most iz Srednjeg Veka ostao na suvom. Pretpostavlja se da je na mestu sadašnjeg Vučitrna nalazio rimski grad Vicijanu.

U sastav srpske države Vučitrn je ušao za vreme Stefana Nemanje, u to vreme bio je malo naselje , kao grad javlja se tek u poznije doba Srpske Srednjovekovne Države pod imenom Vlčitrn, od 1365 god nalazio se u oblasti Brankovića.

Vučitrn je bio prestono mesto Vukovog sina Đurđa Brankovića pre nego je pao turcima u ruke, bio je veći grad od Prištine pa kada su turci osvajali našu zemlju postaje sedište Sandžaka po njemu nazvan Vučitrnski Sandžak kasnije Prištinski. Zbog sedišta Sandžaka u Vučitrn se rano naseljavaju Turci i rano poprima orijentalni karakter i pored toga sve do izgradnje Kosovske pruge 1973 –- 1974 bio je veće mesto od Kosovske Mitrovice, zahvaljujući pruzi Kosovska Mitrovica je počela da se razvija i to na uštrb Vučitrna.

Đurđevdanski običaji u Vučitrnu

Uoči Đurđevdana se bere kukurek,vrba i mirisavo cveće. Kukurekom i vrbom se kite ulazna vrata na kući i na svim drugim objektima u dvorištu štala, tor,ambar. Ide se na izvor za vodu,u vodi se kropi mirisavo cveće i stavlja crveno jaje,to ostaje preko noći, a ujutru vodom se umivaju devojke da bi bile zdrave i rumene, a žene preskaču sud sa vodom da bi bile plodnije.Na taj dan devojke pletu vence i kite sa njima okućnicu i ostalo. Muškarci rano ujutru koprivom žare decu da bi ona bila zdrava.

U Vučitrnu su se igrale i pevale sledeće igre i pesme:

• Pod noć pođoh na vodu,
• Đurđevo leto proleto,
• Dva bilbila,
• Pušćeno Ore,
• Stojkovo Kolo,
• Katarinče Devojče,
• Paprikaš.

Karakterističnost igre iz Vučitrna je da devojke igraju odvojeno od muškaraca i to uz pesmu dok muzika svira samo za muškarce. Karakteristična igra za devojke je pušćeno oro u kome su se devojke nadigravale i tako dokazivale pred momcima.

U ovoj igri je karakteristično i to da se igrači ne  drže  za ruke, retko se drže za ramena a najčešće se drže za maramice  ili su ruke puštene.

KOREOGRAFIJA: Đorđe Lakušić